W Tajlandii i innych krajach Azji południowo-wschodniej prawie przed każdym domem rośnie drzewo kaffirowe (ale nie ma nic wspólnego z kefirem). Polska nazwa to "cytrus pofałdowany", angielska zaś "kaffir lime tree". A mi się najbardziej podoba nazwa "drzewo kefirowe", chociaż jak już napisałem wcześniej, nie ma ono nic wspólnego z kefirem. Hmhm... w zasadzie to jednak coś ma, bo sok owoców owego drzewa - okrągłych, ciemnozielonych, o mocno pomarszczonej skórce jest bardzo orzeźwiający, podobnie, jak dobry kefir...

Sok tych owoców oraz skórka to jedne z podstawowych przypraw w kuchni tajskiej. Nadają egzotycznym potrawom charakterystycznego, cytrynowego aromatu. Ten aromat wypełnia nie tylko każdą tajską kuchnię, ale i cały dom - sok limonki kaffir jest bowiem środkiem kosmetycznym, czyszczącym, a olejek pozyskiwany ze skórki pełni rolę aromaterapeutyczną - relaksuje i odświeża.

Ciekawie wyglądają liście tej rośliny. Są ciemnozielone i błyszczące, a wyglądają jakby rosły po dwa, jeden za drugim owalne listki na wspólnej łodyżce. Ale to nie to nie forma nas najbardziej dziś zainteresuje, a ich niezwykle orzeźwiający, intensywny zapach i smak.
Dodane w całości aromatyzują bulionym drobno pokrojone przyprawiają zupy, potrawy typu curry, stir-fry i sałatki. Stanowią aromatyczną dekorację jak u nas natka pietruszki czy koperek.
Od niedawna można je kupić w Polsce. Chociaż trudno jeszcze kupić świeże, można już trafić na mrożone, a najczęściej na suszone. Kupując suszone trzeba pamiętać, że niestety nie do każdej potrawy się nadają - nie zastąpią świeżych listków w sałatkach i nie udekorują dania, ale w zupach i curry sprawdzą się całkiem dobrze. Trzeba tylko pamiętać, by użyć ich mniej więcej dwa razy więcej niż świeżych).

I co najśmieszniejsze, dania z listkami kaffiru niespecjalnie smakują z kefirem. Najlepiej popijać jest wodą mineralną lub sokiem, tudzież zieloną herbatą.

Grzegorz Ostrowski (mniammniam.pl)