Do końca życia będę pamiętał wyprawy na bagna. Zawsze rankiem, słońce dopiero pokazywało się na niebie. Opary mgieł je przesłaniały. Rzeźkość była namacalna. Cisza, spokój i... mnóstwo adrenaliny. Bo to przecież bagna, trzęsawiska i uroczyska. Jeden niewłaściwy krok mógł skończyć się mało sympatyczną kąpielą, lub jeszcze czymś gorszym...
Tata, w skrytości przed mamą mnie tam zabierał (gdyby mama wiedziała jak to wygląda, to by nas nigdy z domu na taką wyprawę nie puściła). I właśnie dzięki mnie (bo to było kilkanaście lat temu i ważyłem trochę mniej) zbiory były obfitsze. Bo... mogłem często wejść tam, gdzie Tata, z powodu swojej wagi nie mógł... A najpiękniejsze żurawiny zawsze rosły w najtrudniej dostępnych miejscach...

Dzisiaj (moja waga skutecznie już uniemożliwia mi eksplorację bagien), nadal uwielbiam smak żurawin - kwaśno-słodki, z delikatną, jak poranna mgła nad trzęsawiskiem goryczką. Dzisiaj cieszę się ich smakiem przez cały rok. Bo nawet zimą suszone żurawiny smakują prawie jak świeże owoce (a świeże przed jedzeniem koniecznie należy przemrozić w lodówce, by pozbyć się ich naturalnej cierpkości). Bo żurawiny to niezwykłe owoce. W końcu nie rosną sobie ot tak, w ogródku, na grządce obok ogórków...

Sięgnij pamięcią kilkanaście lat wstecz. Z pewnością pamiętasz, że jakiś czas temu (może siedem, może siedemnaście lat) żurawiny nie były czymś niezwykłym na naszych stołach. Kisiel żurawinowy oraz żurawinowa konfitura (często z gruszkami) to były częste pozycje odświętnego obiadu, nieprawdaż? A dzisiaj? A dzisiaj raczej nie. Ale OD dzisiaj to się zmieni. I nie tylko kisiel i nie tylko konfiturą będziemy się delektować i nabierać krzepy (bo żurawina oprócz smaku i aromatu ma mnóstwo witaminy wszelakiej oraz innych, pożytecznych dla naszych ciał składników).
Zatem przejdźmy do konkretów, przecież dobrze jest wiedzieć, co się je. Żurawina jest rośliną o ciekawej właściwości - ma bowiem zdolność do samokonserwacji. Owoce zawierają bowiem kwas benzoesowym (taki sam jest stosowany do konserwacji żywności) oraz kwas chinowy - oba te kwasy sprawiają, iż żurawina zarówno suszona, mrożona jak i świeża długo zachowuje świeżość (w naturze owoce, które opadną na ziemię przez miesiące zachowują świeżość, często też wiszą sobie pełne smaku i soczystości na łodyżkach przez całą zimę).
Zawiera dużo przeciwutleniaczy (więcej niż pomarańcze!). Ma mnóstwo witaminy C. Doskonała jest więc na czas zimowy, chroniąc nas przed przeziębiami. Dowiedziałem się również, iż owoce żurawiny mają działanie antybakteryjne, leczą choroby dziąseł i stawów, zmniejszają ryzyko zachorowania na choroby naczyń krwionośnych oraz pomagają w wielu kobiecych dolegliwościach. Dobrze wpływają na wątrobę, układ moczowy, działają uspokajająco i przeciwgorączkowo. Co ważne, żurawiny nie tracą owych właściwość podczas obróbki termicznej. Wynika z tego, że są to owoce idealne. Co więcej, są pyszne! Bardzo pyszne! I nie tylko dżem lub kisiel z nich można zrobić!

Suszone są wspaniałym materiałem na mnóstwo dań, które nie tylko kapitalnie smakowite będą, ale także zdrowe. Suszone żurawiny możemy dodawać do ciast (tak, jak rodzynki), przygotowywać z nimi mięsa, sosy, robić zdrowe koktajle. Same w sobie suszone owoce żurawiny są doskonałe jako przekąska - nie ma chyba lepszej alternatywy dla chipsów i słodyczy. Dzieci je lubią. Dorośli je też lubią. Nie pakujmy więc w siebie niepotrzebnych kalorii przyprawionych wytworami przemysłu chemicznego, a objadajmy się ultrazdrowymi czerwonymi kulkami.

Grzegorz Ostrowski (mniammniam.pl)